Srpska pravoslavna crkva i vernici danas obeležavaju rođenje Svetog Jovana Preteče i Krstitelja, jednog od najvećih hrišćanskih svetitelja. U narodu, ovaj praznik poznat je kao Ivanjdan, a slavi se svake godine 7. jula po novom, odnosno 24. juna po starom kalendaru.
Ivanjdan je jedan od najznačajnijih praznika u crkvenom kalendaru, a prema predanju, ustanovljen je još u 4. veku, nakon što je utvrđeno slavljenje Božića. Smatra se da je ovaj praznik ujedno i najveći uoči Petrovdana, a zbog vremena u kojem se obeležava, uvek pada tokom Petrovdanskog posta, pa vernici danas poste na ulju.
Narodna tradicija vezana za ovaj dan bogata je simbolikom i običajima. Veruje se da su trave i lekovito bilje ubrano na Ivanjdan posebno delotvorni, pa se praznik u nekim krajevima naziva i Biljober. Takođe, poznat je i kao Igritelj, jer se veruje da ujutru na Ivanjdan sunce “igra” na nebu, slaveći rođenje svetitelja.
Jedan od najrasprostranjenijih običaja jeste pletenje venaca od ivanjskog cveća, u koje se dodaje beli luk, kako bi se dom zaštitio od nevremena i groma. Ti venci se potom kače na ulazna vrata, kapije i prozore, gde ostaju do narednog Ivanjdana.
U mnogim krajevima Srbije, večernji deo praznika obeležava se paljenjem ivanjskih vatri na brdima ili raskršćima, što simbolizuje svetlost i pročišćenje.
Ivanjdan je duboko ukorenjen u srpskoj tradiciji i predstavlja spoj hrišćanske duhovnosti i bogatog narodnog nasleđa koje se čuva i prenosi generacijama.